Türkiye’de kadın cinayetleri, son yıllarda ciddi bir toplumsal sorun haline gelmiş durumda. 2021’de Türkiye’nin İstanbul Sözleşmesi’nden çekilmesi, kadın hakları savunucuları tarafından ciddi eleştiriler aldı ve bu çekilmenin ardından kadın cinayetlerinde artış gözlemlendi. 2024 yılına gelindiğinde, kadın cinayetleri hala ülke genelinde büyük bir sorun olarak devam ediyor.
Kadın Cinayetlerinin Durumu:
• 2024 yılına kadar Türkiye’de en az 996 kadın öldürüldü ve 748 kadın ise şüpheli ölümlerle yaşamını yitirdi. Bu cinayetlerin büyük çoğunluğu, kadınların partnerleri, eski partnerleri veya aile üyeleri tarafından işleniyor.
• Cinayetlerde sıklıkla ateşli silahlar kullanılıyor ve bu da şiddetin ne kadar ölümcül hale geldiğini gösteriyor.
• Cinayetlerin çoğu, boşanma ya da ayrılık süreçlerinde ya da kadının kendi yaşamı üzerinde kontrol sahibi olma isteğiyle bağlantılı.
Yasal Durum ve Protestolar:
• Kadın cinayetlerini durdurma platformları ve çeşitli kadın hakları örgütleri, hükümeti şiddetle mücadelede yeterli adımlar atmamakla suçluyor. Kadın hakları savunucuları, özellikle İstanbul Sözleşmesi’nden çekilmenin kadınların korunmasını zorlaştırdığını belirtiyor.
• 2024’te şiddet olaylarının artmasıyla birlikte, kadın hakları savunucuları ve aktivist gruplar ülke genelinde protestolar düzenleyerek kadın cinayetlerine karşı daha etkin hukuki tedbirler talep ettiler  .
Türkiye’de kadın cinayetleri, sosyal ve hukuki olarak ciddi bir meydan okuma oluşturmaya devam ediyor. Kadın hakları savunucuları, şiddetin sona ermesi için daha güçlü yasal önlemler alınmasını ve mevcut yasaların daha etkili bir şekilde uygulanmasını talep ediyor.
Türkiye’de çocuk evlilikleri, uzun yıllardır tartışılan ve üzerinde durulan önemli toplumsal sorunlardan biridir. “Çocuk gelin” terimi, 18 yaşından önce evlenen kız çocuklarını ifade eder. Türkiye’de çocuk evlilikleri, çeşitli sosyal, ekonomik ve kültürel nedenlerden dolayı hala varlığını sürdürmektedir.
Nedenler:
1. Eğitim Eksikliği: Eğitim seviyesi düşük olan bölgelerde çocuk evlilikleri daha yaygındır. Kız çocuklarının eğitimine önem verilmemesi ve erken yaşta evlenmelerinin teşvik edilmesi bu sorunun temel nedenlerinden biridir.
2. Yoksulluk: Maddi imkansızlıklar, aileleri kız çocuklarını erken yaşta evlendirmeye iten bir diğer etkendir. Aileler, ekonomik yüklerinden kurtulmak için çocuklarını evlendirme yoluna gidebiliyor.
3. Geleneksel ve Kültürel Normlar: Bazı kırsal ve geleneksel toplumlarda, erken yaşta evlilik bir norm olarak kabul edilir. Aileler, kız çocuklarını erken yaşta evlendirmenin sosyal bir gereklilik olduğunu düşünebilirler.
4. Toplumsal Baskılar: Özellikle kırsal kesimlerde, kız çocuklarının evlenmemesi “ayıp” veya “eksiklik” olarak görülebilir, bu da çocuk yaşta evliliklere neden olabilir.
Sonuçlar:
• Çocuk yaşta evlenen kızlar eğitim hayatlarını tamamlayamadıkları için ekonomik bağımsızlık kazanamazlar.
• Erken yaşta anne olan çocuklar, hem fiziksel hem de psikolojik açıdan olumsuz etkilenirler.
• Çocuk evlilikleri, kadınların toplumsal hayatta geri planda kalmalarına, sağlık sorunları yaşamalarına ve aile içi şiddet riskinin artmasına neden olabilir.
Türkiye’de çocuk evlilikleriyle mücadele için hukuki adımlar atılmasına rağmen, bu sorun özellikle kırsal kesimlerde ve geleneksel yapının baskın olduğu bölgelerde devam etmektedir. 18 yaş altı evlilikler yasadışıdır ve çocukları koruma yasaları bu konuda devrede olsa da, yasal boşluklar ve geleneksel alışkanlıklar bu sorunun çözümünü zorlaştırmaktadır.
Bu konuda farkındalık oluşturulması, eğitim seviyesinin yükseltilmesi ve çocuk haklarının korunması için daha fazla çaba harcanması gerekmektedir.
Baykusun kaleminden hoşgeldiniz 
Yorum bırakın